ιερ(ο)-


ιερ(ο)-
α' συνθετικό λέξεων τής Αρχαίας, Μεσαιωνικής και Νέας Ελληνικής με σημαντική παραγωγικότητα, που προσδίδει στο β' συνθετικό τη σημασία «ιερός, θείος, άγιος, αφιερωμένος στον θεό». Επί πλέον, στη Νέα Ελληνική απαντά ως α' συνθετικό όρων τής ανατομίας που αναφέρονται στο ιερό οστό
πρβλ. ιερακανθώδης, ιεροκοκκυγικός, ιερολαγόνιος.
ΣΥΝΘ. ιεράρχης, ιεροβοτάνη, ιερογλύφος, ιερόγλωσσος, ιερογράφος, ιεροδιδάσκαλος, ιερόδουλος, ιεροκήρυκας(-υξ), ιερολόγος, ιερομάντης(-ις), ιερομνήμονας (-ων), ιεροσκόπος, Ιεροσόλυμα, ιερόσυλος, ιεροτελεστής, ιερουργός, ιεροφυλάκιο(ν), ιεροφύλακας(-αξ), ιεροψάλτης, ιερώνυμος
αρχ.
ιεράγγελος, ιεραγώ, ιεραγωγός, ιερανομώ, ιεραοιδός, ιεραπόλος, ιεράρχιος, ιεραύλης, ιεραφόρος, ιερογλωσσόκομον, ιερογνωσία, ιερογομφία, ιερογραμματεύς, ιερόγραπτος, ιερόδακρυς, ιεροδόκος, ιερόδρομος, ιεροθαλλής, ιεροθαρσαλέως, ιεροθήκη, ιεροθρησκεία, ιερόθρους, ιεροθύτης, ιερόθυτος, ιεροθύω, ιεροκαλλίνικος, ιεροκάπηλος, ιεροκαυτώ, ιεροκόμος, ιεροκορακικά, ιεροκόρος, ιεροκτίστης, ιερόκτιτος, ιεροκώμη, ιερόλαμπρος, ιερόληπτος, ιερομάκαρ, ιερομανία, ιερομηνία, ιερομοσχοσφραγιστής, ιερόμυρτος, ιερονίκης, ιερονόμος, ιερονουμηνία, ιεροόστεον, ιεροπαρέκτης, ιερόπλαστος, ιερόπλοκος, ιεροποιός, ιερόπολις, ιεροπομπός, ιερόπρακτος, ιεροπράκτωρ, ιεροπρόσπολος, ιερόπτης, ιεροσαλπιγκτής, ιεροσαλπιστής, ιεροσέβαστος, ιεροστάτης, ιερόστεπτος, ιεροστολιστής, ιερόστολος, ιεροταμίας, ιεροτέκτων, ιεροτεύκτης, ιερότροχος, ιερουλίζω, ιερουπώλης, ιεροφάντης, ιεροφάντωρ, ιεροφοιτώ, ιεροφόρος, ιερόφωνος, ιεροφωρώ, ιερόχθων, ιερόψυχος
(αρχ. -μσν.) ιερομύστης, ιεροπρεπής
μσν.
ιερανάγκη, ιεροάγιος, ιερόβλαστος, ιερογενής, ιερόγραφος, ιεροδενδρία, ιερόθεος, ιεροθέτης, ιεροκήρυκτος, ιερόμορφος, ιερόνικος, ιεροπαράδοτος, ιεροπάτωρ, ιερόπνευστος, ιεροποίμην, ιερόπραξις, ιερόσκευον, ιεροτάφιον, ιεροτελετή, ιεροτελώ, ιερότευκτος, ιερότυπος, ιεροφεγγής, ιερόφρων
μσν.-νεοελλ. ιεροδιάκονος, ιεροκατήγορος, ιεροκρύφιος, ιεροκτόνος, ιερομάρτυρας(-υς), ιερομόναχος
νεοελλ.
ιερακάνθιος, ιερακανθώδης, ιεραπόστολος, ιερεξεταστής, ιεροδικαστήριο, ιεροδικαστής, ιεροδίκης, ιεροεξεταστής, ιεροκοκκυγικός, ιεροκρατία, ιεροκρατικός, ιερολαγόνιος, ιερομαντεία, ιερομητρικός, ιερονωτιαίος, ιερορράπτης, ιερορραφείο, ιεροσπουδαστήριο, ιεροσπουδαστής, ιεροσφυϊκός, ιεροχλόη.

Dictionary of Greek. 2013.


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.